گرامر تاکیدی در رایتینگ آیلتس

گرامر تاکیدی

معیار گوناگونی و دقت گرامری (Grammatical Range and Accuracy) 25 درصد از نمره کل آزمون رایتینگ آیلتس را تشکیل می دهد. بنابراین، داوطلب علاوه بر استفاده از جملات ساده نیاز به نوشتن ترکیبی از ساختارهای گرامری پیچیده دارد. یکی از این ساختارهای دستوری پیچیده، گرامر تاکیدی است که برای متنوع کردن جمله ها در رایتینگ آیلتس کاربرد دارد.

تأکید بر معنی در یک جمله یا مقاله با استفاده از گرامر تاکیدی فقط به منظور ایجاد تنوع در ساختار جمله نیست، بلکه به خواننده کمک می کند تا به راحتی اطلاعات کلیدی را جذب کند. از اطلاعات تأکید شده، خواننده می داند که دیدگاه اصلی نویسنده چیست (موافق، تا حدی موافق، مخالف، …) و بر استدلال های ارائه شده توسط نویسنده تأثیرگذار است.

استفاده از جمله مجهول (Passive Voice)

گرامر تاکیدی مجهول زمانی مورد استفاده قرار می گیرد که نویسنده بخواهد بر تأثیر یک واقعه، کنش بر روی یک فرد، چیز یا واقعه تأکید کند. اطلاعات تأکید شده در جایگاه فاعل جمله داده خواهند شد. فرمول عمومی برای تشکیل یک جمله مجهول بشکل زیر است:

گرامر تاکیدی

همانطور که مشاهده می شود، از طریق یک جمله مجهول (Passive)، علت آلودگی محیط زیست (یعنی کیسه های پلاستیکی) بسیار بیشتر از زمانی که این اطلاعات در جمله معلوم (Active) بودند تأکید شده است و در نتیجه دید بهتر و جامعتری به خواننده در مورد دیدگاه نویسنده ارائه می دهد.

بیشتر بخوانید
فرمت جدید آزمون تافل در سال ۲۰۱۹ : آسان تر یا سخت تر!؟

استفاده از معکوس سازی یا وارونگی (Inversion)

گرامر تاکیدی وارونگی یک ساختار دستور زبان جدید برای زبان آموزان انگلیسی حتی مبتدیان نیست، زیرا در ایجاد یک سوال به انگلیسی قبلاً تا حدودی با این مفهوم آشنایی دارند. معمولاً وقتی می خواهید روی اطلاعات در یک جمله تأکید کنید، موقعیت فعل to be، modal و یا فعل کمکی را به قبل از فاعل تغییر می دهند. بدین ترتیب جمله بشکل قید، فعل کمکی، فاعل و در آخر فعل اصلی تغییر ظاهر می دهد.

گرامر تاکیدی

نویسنده می خواهد به جای نوشتن جمله با ساختار عادی، بر اهمیت اقدام دولت برای ایجاد سیاست جدید (the government establishes a new policy) تأکید کند، پس برای تحقق این امر از یک ساختار وارونه استفاده شده است.

استفاده از قیود تکرار (Adverbs of frequency)

قیدهای تکرار قیدهایی هستند که برای توصیف دفعات انجام یک عمل استفاده می شوند. برخی از رایج ترین این قیدها عبارتند از همیشه (always)، اغلب (often)، گاهی (sometimes)، بندرت (rarely)، هرگز (never). نویسنده وقتی می خواهد تأکید کند که چگونه تکرار یک عمل بر حادثه ذکر شده تأثیر می گذارد از این قیود استفاده می کند. به عنوان مثال:

Teenagers nowadays are often too focused on their social media’s relationships rather than their actual relationships.

استفاده از قید OFTEN در جمله فوق نه تنها بر فرکانس توجه بیش از حد نوجوانان نسبت به شبکه های اجتماعی و فراموشی روابط واقعی در زندگی تأکید می کند، بلکه بر مسئله بودن کنونی موضوع نیز دلالت دارد.

بیشتر بخوانید
رایتینگ آکادمیک و ویژگی های آن

استفاده از Cleft Sentences

گرامر تاکیدی cleft که همچنین با نام It-clefts نیز شناخته می شود تغییراتی در الگوی جمله ایجاد میکند تا تأکیدی بر روی داده مدنظر نویسنده گذاشته و در خواننده ایجاد تأثیر کند. این تأکید بر اطلاعات بشکل It + TO BE اتفاق می افتد. در زیر نمونه هایی ازین ساختار آورده شده است:

گرامر تاکیدی

استفاده از انواع گرامر تاکیدی نه تنها به نویسنده کمک می کند تا اطلاعات مهم را به طور موثرتری با خوانندگان در میان بگذارد، بلکه به تنوع ساختارهای دستوری استفاده شده در مقاله های آنها نیز کمک می کند. با این حال، در استفاده از این ساختارها نباید زیاده روی شود چرا که استفاده ناصحیح و تاکید اشتباه میتواند منجر به کسر نمره داوطلب در آزمون گردد.